Бек хайырлы дерс – энчи юлгю

 Огъары Малкъарда 1-чи номерли  мектепни  "Кюнчюк" сабий садына  жетмиш чакълы къызчыкъ бла жашчыкъ жюрюйдюле. Мында аланы кёп затха юйретедиле, алай сабийлени школгъа хазырлаугъа уа бютюн уллу магъана бериледи. Эллиле  анда болумгъа  ыразыдыла, ишлеген атала бла анала угъай да, юйде олтургъанла да балалары  бери жюрюселе сюедиле.

Школгъа дери билим берген бу учрежденияны коллективи Таукенланы  Асланны башчылыгъында жууаплылыгъын толу сезип алай бардырады жумушун. Юйретиучюле сабийле не жаны бла да айныр ючюн, ариу къылыкълы болуп ёсер ючюн къолларындан келгенни аямайдыла. Баккуланы Аминат да, Алтууланы Мустафаны къызы, бу ишге битеу жюреги бла бериледи. Аны киши чурум тапмазча тамамлайды.

Ёсюп келген тёлюню окъутууда бла юйретиуде уа аны сынауу жокъду деп айталлыкъ тюйюлсе.Педколледжни бошагъандан сора,  ол туугъан элинде башланнган классланы  онжети жылны ичинде окъутханды. Сора   мектепге садны къошханларында уа, окъуу юйню ол замандагъы директору  Къарчаланы Халимат биринчи юйретиучюге Аминатны тийишли кёргенди.

-Ол оноуума бир кюн да сокъуранмагъанма. Сабийлени бек сюеди. Хар бирине толу эс бёледи.  Усталыгъы, жууаплылыгъы, низамлыгъы ючюн да  мектепни оноучуларындан, ата-аналадан махтау, ыспас  да табады. Ишине чыгъармачылыкъ кёзден къарагъанын, анга хунери да болгъанын, жангычылыкълагъа да эс бургъанлай тургъанын,аланы хайырлана да билгенин чертирге сюеме.

Дагъыда аны тёзюмлюгюне, сабырлыгъына сукъланырчады. Бир сабийге  ауазын кётюрюп сёлешгенин  киши эшитмегенди. Башхалагъа болушургъа, эс тапдырыргъа да не заманда да хазырды, бек огъурлу адамды,-дейди Къарчаланы Халимат.

Ата-анала уа, сабийлерибиз Аминатха жюрюгенлери къадар, биз ала ючюн ырахатбыз, дейдиле.  Юйде бир балачыкъгъа къарагъан окъуна алай тынч тюйюлдю, Аминатны  уа   33-сю  барды. Ол кюн сайын тюбешеди ала бла, дагъыда солуу кюнледе алагъа тансыкъ болады. Хар сабийни болумуна, къылыгъына, хунерине  тюшюнюп, алай бла юйретеди. Гитчедиле деп къарамайды, уллулагъача, сый-намыс береди.

- Айтып тургъан азды, кесинг да юлгю кёргюзтюрге керексе. Мен  мектепге хазырлагъан  къауумгъа "Жулдузчукъ" деп бошдан атамагъанма. Керти окъуна,  сабийлерими хар бири кесича  сейир, жарыкъ  жулдузчукъду. Биз, абаданла, аны  терен сезип, аланы бекден-бек жарыта, жашауну  уллу жолунда абынмай атларча  этерге борчлубуз,-дейди Аминат мени бла ушагъында.

Ол  кесини юсюнден айтыргъа артыкъ бек сюймегенди, къуруда ишчи нёгерлерин сагъыныргъа кюрешгенди. «Аланы асламысы билимлери, тёзюмлюлюклери, халаллыкълары уллу болгъан адамладыла.  Атабийланы Аминат, Маммеланы  Залина, Мамайланы Залина борчларына жууаплы  кёзден къарагъан усталадыла. Бир бирибизни  ангылап, сыйлы кёрюп, билмегенибизни бир бирден соруп алай урунабыз,-дейди Аминат.

 Ол биргесине кёп жылланы ишлеген  устазланы да уллу сюймеклик бла эсгереди. Къарчаланы Халиматха,   Улбашланы Салимагъа, Цаколаны Фатиматха, Темуккуланы Адилге анга  ишлеп башлагъанда билеклик этгенлери ючюн жюрек ыразылыгъын билдиреди.

«Къуш уясында нени кёрсе, аны этеди»,  деп халкъыбыз бошдан айтмагъанды.  Аминатны атасы Мустафа да ишден арый-тала билмегени бла махтау алгъанды. Тюз ниетли, керти адам туугъан тауларын, халкъын бек сюйгенди, ата-бабаладан келген ахшы адетлени, адеп-къылыкъны неден да бек багъалагъанды. Кеси да хар неге уста болгъанды. Элде аны къолу тиймей хазна юй ишленмегенди.

Анасы Лиза уа мектепде уруннганды. Ол анда тизгинликге къарагъанды. Огъурлулугъу, ахшылыгъы бла адамладан сый табып жашагъанды. Жигер ата бла огъурлу  ана,  ариу халли  юч къыз бла бир жаш ёсдюрюп, алагъа  бийик, энчи  билим, усталыкъ да алдыргъандыла. Къызладан бири Зухура кёп жылланы Къашхатауда район больницаны терапия бёлюмюнде ишлеп тургъанды. Къарындашлары Тахир, атасыча, къолдан устады, Халимат Къулийланы Къайсын атлы Малкъар къырал драма театрны актрисасыды.

Аминат баш иеси Баккуланы  Самат бла эки жаш ёсдюредиле.  Амир тёртюнчю классны окъуучусуду, спорт бла да сюйюп кюрешеди, тутушуудан кёп район,  республикалы эришиулеге къатышып, майдалла къытады.  Имран а экинчи классны бек иги окъуучуларындан бириди.

 Ушагъыбызны ахырында Аминат былай дегенди: "Саугъаларынг бармыды, деп соргъан эдинг да. Манга бек уллу саугъа, биринчиден,  окъутхан жашланы бла къызланы  жашауда жетишимли болууларыды, экинчиден а, ала  къайда  тюбеселе да, мени къучакълап, тансыкълагъанларыды".