Жин къатын

Былтыр салоннга тырнакъла ишлетирге баргъанымда, устам, сёзден-сёзге ёте, анга жюрюген тиширыуладан бирини жарсыулу къадарына жетди. Атын-затын айтмай, ол аны жашауу бек къыйыннга айланнганыны юсюнден хапарлап башлады. Сагъат чакълы заманыбыз бар эди да, ол хапаргъа кёчдю.

«... Арт 12 жылны ичинде Марина баш иеси бла башха отоулада жашайдыла. Ол кёп заманны араларында сууукълукъ къалай бла туугъанын ангыламай тургъанды. Неда этип, юйюр жашауларын тап къурашдырыу амалланы барын да хайырланып, тыннганды. Кёп болмай а эри анга билемисе не айтханды? - деп соруулу къарады уста манга.

- Не айтханды? - деп сейирсиндим мен. 

- Сен не юйден кет, неда манга тиймей жаша. Мени жин къатыным, сабийим да бардыла, - дегенди.

- Сора ол тиширыу уа не болду? - деп сордум.

- Да не боллукъду, ишни болушунлай билгенден сора, баш иесине соруула бериуюн къойду, - деди уста».

Эшитгениме тамашагъа къалып, бир кесек шош турама. Хау, ары дери да жинлени юслеринден хапарла къулагъыма илине тургъандыла. Болсада, акъылы толу эр кишини: «Жин къатыным, сабийим да бардыла» дегенине уа биринчи кере тюбей эдим. Ол мени болмагъанча сейирге къалдырды.

Дагъыда устам бу темагъа кезиулю хапарын эсине тюшюрдю:

«Бизни элде жангыз жашлары бла бир бай юйюр бар эди. Ол юйню аш-суууна къараргъа бла кир-кипчигин жууаргъа уа Зарета деген элли тиширыу жюрюучю эди. Кюнлени биринде, юйде къурманлыкъгъа хазырланыу бардырылгъаны себепли, анасына болушургъа ары къызы да келеди. Жаш къызны кёреди да, ол кюнден башлап анга энчи эс бёлюп башлайды. Заур Карина бла тюбешеди деген хапар элге терк жайылып, халкъ сейирге къалады. Нек дегенде, аллай байла къачан да кеслерине тенгшилени излегендиле. Алай, кёп да бармай, жашны ата-анасы да къууанып, тойгъа хазырланыу башланады. Каринаны анасы да къызы жукълап тюшюнде кёрмеген насыпха бата тургъанына асыры къууаннгандан, аягъы басханны кёзю кёрмей, айлана эди.

Болмагъанча бай той этедиле, келиннге да багъалы саугъала бередиле. Алай той ётюп, эки-юч ыйыкъдан къыз, анасына сёлешип, эринден кетерге сюйгенин билдирди.

- Не болгъанды? Сиз шёндю юйюр къурагъансыз. Аман бола эсе да, тёзерге кюреш бир кесек заманны. Адамла не айтырла? - деди анасы.

- Мен болалмайма мында. Той ётгенли да ол мени бла бир отоуда къалмагъанды. Башха жатады. Сора мен мында не сакълагъанымы ангыламайма, - деп жиляды къыз.

Ингир ала, жууукъ юлюшю ишден келир заманнга, тиширыу да жетеди. Жашны ата-анасы бир кесек амалсыз да боладыла. Алай жашны анасы хапарын башлайды.

- Билемисе, Заур сени къызынга сёлешип тебирегенде бек къууаннган эдик. Халкъча,  биз да туудукъла ёсдюрюрбюз, насыплы жашарбыз деп. Биз кёп жылланы айланабыз аны ол жин къатынындан айырыргъа. Алай аны кючю уллуду. Жибермейди. Сени къызынгы къатына барыргъа да ол къоймайды, - деди, жилямукъларын тыялмагъан ана.

Зарета эшитгенине ийнанмай, иги кесек заман турду. Ол кезиуде юйге киеую да келди. Нек жыйылгъанларын ангылагъандан сора, Заур кечгинлик тилеп:

- Терсме, кечерсиз. Мени эрттеден да жин къатыным барды. Кёп болмай а сабий да туугъанды. Манга андан башха бир тиширыу да керекмейди. Ол мени жиберген да этмейди, - деп, кеси отоуна кетди.

Экинчи кюн Каринаны жууукълары келип, хапчюклерин жыйып, къызларын да алып кетдиле».

Бу эки хапардан сора: «Быллай болумгъа тюшген адамлагъа динни кючю бла болушур амал къалай жокъду?»- деген сагъыш аз да эсимден кетмейди.