БАТЫР САБИЙЛИК

Сабийлигими асламысы къарт анамда Лашкутада ётгенди. Бюгюнлюкде ол замандагъы жигит сабийледен бу къоркъакъ адамла къалай ёсгендиле деригим келеди: биз аякъларыбызны кюйдюрген мурсаладан, шинжиледен, дорбунлада сюекледен, къушладан, тонгузладан, бёрюледен, чакъанладан къоркъмай эдик. Шёндю уа аягъыбызгъа шинжи чанчылса ойсурайбыз. Билмейме, сабий батырлыкъны да кеси энчилиги болур.

Бир кере мен эки тенгим бла Лашкутада къая тюбюне ойнаргъа барабыз. Узакъдан ташланы эм аланы ичлеринде орналгъан эки терекни эслейбиз.

– Ма, ол дарман чапыракъчыкъланы атам андан алып келген эди, – деди тенглеримден бири.

– Келигиз, сора, биз да аладан жыяйыкъ, – деди экинчи тенгибиз.

Аладан мен тамата болгъаныма, бираз сагъышландым, къолубузда телефон, сагъат болмагъаны, заманны жаланда кюнню халы бла ангыларгъа кюрешгенибиз бираз арсарландырды.

Болсада таукел болдум.

Бек биринчи, гитче суучукъдан ётерге тюшдю. Ол суучукъну биз бир заманда да алай бош ётмеучюбюз. Ол кюн да суу жагъасында юзмезни бетлерибизге, аякъларыбызгъа, къолларыбызгъа жагъып, ташлада, кесибизни СПА-салонда сунуп жатдыкъ.

– Мени уллу эгечим бу юзмез адамны тёрт-беш жылгъа жаш этерге боллукъду деучюдю, – деди Сакинат.

– Кертими? – деп сейирсинди Эльдар. – Да сора биз, эки кере жакъсакъ, бешикге салыннган сабийчикле болуп къаллыкъбыз! – деди.

– Ол айтханынг да барды! Алай аманмыды сабий болгъан? – деп кюлдю Сакинат.

– Аман-иги эсе да, биягъы памперс киерге уа сюймейме! – деп, бетин терк жууду Эльдар.

– Мен да сабий болургъа сюймейме. Теркирек уллу къыз болуп, сюйген затларымы кесим алыргъа сюеме, – деп, мен да суудан терк ётдюм.

– Охо сора, мен да къартлай къалайым, – деп, бизден артха къалмай, бетин жууду Сакинат.

– Келигиз, айтхан жерибизге барайыкъ, – деп, юсюмден кетералгъан юзмезими кетерип айтдым мен.

Жол ташладан, шинжиледен толуду. Биз, аллыбызда уллу ташны юсюне минип, къоншу элге къарадыкъ.

– Мени анамы эгечи анда жашайды! – деди Сакинат, бармагъы бла къоншу элге кёргюзте.

– Къайда? – деп сорду Эльдар.

– Ма анда жашил башлы юйню кёремисе? – деди ол.

– Анда мен уллу юй ишлеп, къош этип, бизнесмен боллукъма! – деди Элдар, къаяланы тюбюне кёргюзте.

– Къалай? Битеу ийнеклеринг тёшден кетселе уа? – деди Сакинат.

– Кетерик тюйюлдюле! Мен алагъа жарау этдирликме, – деди Элдар.

– Агъачха къачып кетселе уа? – деп кюлдю Сакинат.

– Мен малланы кютерге кавказ овчаркаланы тутарыкъма,- деди, Элдар.

– Жарау этген ийнеклеринг итлеринги тюйюп къачсала уа! – деп, къозутургъа кюрешдим мен.

– Къызланы малладан не ангылаулары барды? Ийнеклеге бичен берип, тап жерде отлатып турсам, ала кеслери кетерге сюерик тюйюлдюле. Сора сютлери, этлери да татыулу боллукъдула! Битеу республикада сайлап менден эт, сют, жау, бишлакъ аллыкъдыла. Алай бла мен бизнесими айнытырыкъма, – деп, Эльдар кесин хорлатмазгъа кюрешди.

– Хапарынгы бёрюлеге эшитдирме! Керексиз хапарланы къояйыкъ. Келигиз, жолубузгъа тебирейик, – дедим мен.

Ойнай, ташлагъа мине, жолубузну бир жартысын ётдюк.

– Келигиз, артха къайтайыкъ! – деди Сакинат.

– Угъай! Терекге бир жетейик да! – деди Эльдар.

– Хау, кёп къалмагъанды жетерге, – деп, Эльдар жанлы болдум мен.

– Да къайдады «жетгенибиз»? Сау кюнюбюзню къоратдыкъ бу терекге! – деп, арыгъан ауазы бла айтды Сакинат.

– Сау кюнюбюзню къоратханыбыз ючюн, жетерге керекбиз! – дедим мен.

Терекге бир он атлам къалгъанда:

– Къарачыгъыз ары! – деп, Эльдарны апчыгъан ауазы эшитилди. Ол кёргюзтген жерге къарагъаныбызда, бёрюге ушагъан бир жаныуар эследик.

– Къачдыкъ! – деп, тынышчыкъ айтдым мен. Сора, терекни да унутуп, юй таба чапдыкъ. Кюн да, кёкге бугъа: «Бу тели сабийлеге бир къарачы!» – дегенча кёрюндю.

Суугъа дери чапханлай бардыкъ. Сора, тохтап, артха къарадыкъ. Бёрюню эслемей, бираз солуу алайыкъ деп тохтагъанда уа, «ааууу» деген улугъан таууш эшитдик. Бёрю, шакал эсе да, анга ингир къабын болургъа сюймей, жаныбызны юйге атдыкъ.

Юйге жууукълаша тебирегенде:

– Э, тамбла терекге барлыкъбызмы? – деп сорду Сакинат.

Эльдар бла мен, бираз сагъышлы болуп:

– Хау, алай эрттерек чыгъарбыз, – дедик.

Юйде бёрюню, чакъанны юсюнден да зат айтмазгъа оноулашдыкъ. Эрттенликде эртте чыгъып, терекге жетдик, дарман чапыракъла да жыйдыкъ, бир уллу жилянны да кёрдюк. Алай не бёрюню, не жилянны юсюнден таматалагъа зат айтмазгъа оноулашдыкъ. Сейир тюйюлмюдю, сабийлени бёрюледен, чакъанладан, жилянладан угъай, аланы юйде таматала экинчи кюн ойнаргъа, жомакълы дунияны билирге иймезле деп бегирек къоркъгъанлары…

Кючмезланы Айза.
Поделиться: