Баш байлыгъы кимге да болушургъа итиниую эди

Асанланы  Мухажирни жашы Орусбий  бизни миллетибиз да,  башхала да сюйген, хурмет этген инсанладан эди. Ол республикада сурдологияны  мурдорун салгъанладан бириди. Сангыраулагъа болушалгъан докторну, тынгылы усталыгъындан сора да, халал жюреги бар эди. Бийик  медицина билим алгъандан сора,Къашхатауда район больницада, ызы бла Нальчикде  республикалы больницада сурдолог болуп ишлегенди, медицина  колледжни студентлерин да окъутханды.

Орусбий  жаланда   иги ата, врач, устаз тюйюл эди. Аны  халкъыны тарыхына сейири уллу эди. Ол кесини тукъумуну юсюнден  китап жазгъанды.

Асанланы бюгюнлюкде  врачлары, устазлары, жырчылары,  архитекторлары эм кёп башха  усталыкъда уруннган адамлары барды. Орусбий тукъумун, элин бек сюйгенди. Аны эгечи Наифхан эсгереди: «Бизни  юйюрюбюзде сабийле кёп эдик, алай не заманда да ол айырмалы болгъанды. Эсимдеди, кёчгюнчюлюкден къайтханыбызда, бир  къызчыкъны анасы ёледи да, сабий тохтаусуз жиляп, жашаудан  тюнгюлюп, кесин черекге  атама деп, суу боюнуна баргъанында, къарындашым, къолундан тутуп, артха къайтаргъан эди аны.

Сейир  тюйюлмюдю, уллайгъан адамла угъай, школчу эслеген эди аны халин, ёлюмден да къутхаргъан эди. Къызчыкъ больницада  багъылгъанындан сора сау  болады, артда врачха окъуп, ишлеп,  халкъына  жарагъанды. Орусбийни таза жюреги кёплеге жашау жолла  ачханды».

Юй бийчеси Асанланы Алина былай айтханды: «Атасына бла анасына бек иги къарагъанды. Мени  акъылыма кёре, аллайны  адамлыгъы да болады. Дагъыда бир затха  сейирсиннген эдим: ол къаты ауруп тургъанында, Нальчикге чабыууллукъ этилгенди. Ол кюн не  къадар иги  юйюрледен жашланы алдап, башларын отха  сукъдула, къалай  замансыз жоюлуп кетдиле ала деп, ачыкъ жилягъан эди».

Асан улу кёп жылланы КъМКъУ- ну медицина колледжинде устаз болуп тургъанды. Библиотекачы Любовь Кикоть: «Бек тизгинли, ариу адам болуучу эди. Жан къыйыры - окъугъан, алай  студентле соргъан бир затны билмей  къалса, бизге келип, соруугъа жууап излерге ыйлыкъмагъанды»,- дегенди. КъМР-ни сыйлы устазы Галина  Критская уа бюгюн-бюгече да аны юйюрюне алгъыш этип жашайды: «Орусбий Мухажирович адамланы  къыйынлыкъларына бек жарсыучу эди. Биз медицина училищеде бирге ишлеген  кезиуюбюзде анам, жан сюегин сындырып, тёшек эди. Бир кюн ол мен анагъызны жокъларгъа сюе эдим,  дейди.

Келеди да, сиз бизни  республикагъа къалай тюшгенсиз деп сорады  ушакъларында. Анам а атамы  алгъа Акъ-Суугъа, артда уа  Бабугентге  устазлыкъ этерге жибергенлерин айтады. Орусбий а: «Мен да Бабугентденме!» - дейди. Анам къууанып, элни эсгерип башлайды. Асан улу  ётюрюк айтхан эди, аны къууандырыр ючюн, ол мухолчу эди».

 Орусбий, пенсиягъа чыгъып,  туудукъларын ёсдюрюрге,  ариу ызгъа-къылыкъгъа юйретирге, билимин берирге сюе эди. Бал батманла да къураргъа деп тура эди. Алай  къадардан бир инсан да  къутулалмайды.  Ауруп, замансыз жашаудан кетгени  жууукъланы-тенглени, битеу  халкъыбызны да жарсытханды.

Жашлары Ахмат, Алим да тынгылы ишледе тохташыпдыла. Сау  болса эди огъурлу аппалары, бюгюнлюкде беш туудугъуна къууанырыкъ эди. Болмады ол къууанч жашауунда.  Алай анга насыплы эди дерге да жарайды: аны жашауунда чексиз сюйген халкъы,  Мухол эли, тукъуму, юйюрю, иши бар эдиле. Дуниягъа таза ниети, саусузлагъа  болушургъа сюйгени уа баш байлыгъы болгъанды.