Жашау къыйынды

Хапар

Бир шахарда бек аламат мэр бар эди. Ол хар жылдан шахарда жашагъанланы жолларын тап этип, иш хакъларын кётюрюп тургъанды, медицина, окъуу жанына бла да ахчаны эркин бёлдюрюрге кюрешгенди.  Болса да, жылдан-жылгъа адамла огъурсуздан-огъурсуз бола баргъандыла.

Бир кюн мэр кесини шуёхлары бла ишни юсюнден хапарлашханды:

– Бу жыл да жолланы тап этер ючюн, бюджетибизни бир жартысын ары бергенбиз. Ма сен, Исмайыл, жолла ишлеген шуёхумса, билесе, къаллай бир ачха керек болады гитче жерчикге окъуна тап асфальт салыр ючюн – дегенди мэр.

Исмайыл, кесини алтын запонкаларын ашыкъмай жерлерине сала:

– Хау, шуёхум, сенден бла менден иги киши билмейди! Адамла ангылаялмайдыла, тап жолла сюе эселе – тап адамланы къатларында жашаргъа керекдиле. Алай биз, намыслы жашлача, алагъа да жолла ишлерге кюрешебиз. Учуз жолладан эм тапларын тапханбыз бу жыл да… Ким биледи, бир-эки жылгъа жарап къалырла! – деп жууаплагъанды.

– Тюз айтасыз, жашла! – деп, экономика жаны бла башчыны орунбасары хапаргъа къошулду, – Белгилисича, хар жылдан къырал ишде ишлегенлеге зарплатны сау 200 сомгъа кётюребиз, ала уа «Азды! Азды!» дегенден сора жукъ айтмайдыла. Быйыл а сау 300 сомгъа кётюргенбиз, дагъыда: «Биз анга 5-6 гыржындан сора не алаллыкъбыз?» деселе боламыды?! Кеслери уа машинала алып, биз ишлеген жолланы аяусуз этерге ашыгъадыла.

– Кёремисе аланы! Ленинградда блокаданы заманында 5-6 гыржын ючюн, ачдан ёлмез ючюн аякъланы уппа этерге хазыр эдиле. Бош айтмайдыла, адамгъа игилик этип турсанг, ол эсирип башлайды! – деп, ачыудан бети къызара башлады медицина жаны бла министр.

– Бу жыл сени жанынга да кёп ахча берилгенди. Жангы поликлиника да ачханбыз. Адамла ыразымыдыла? – деп  сорду мэр.

– Адамла къууана, ыразы бола билмейдиле! – деп, ёрге-ёрге секирди ол. – Жангы поликлиникабызны аман этип бошамазча, биз ары аз адам жиберебиз. Ол телиле уа жангы зат жангылай къалыргъа кереклисин ангыламай, бизни тюерге чабадыла. Эски поликлиникаларыбыз а не бла аманды? Анда олтурур жерле бар, къыш кийимлерин тешмеселе, сууукъ окъуна боллукъ тюйюлдюле…

– Бютюнда поликлиникаланы ичинде бираз сууукъ болса, ала ары азыракъ жюрюрле. Ансы кереклиге-керексизге да ары жюрюйдюле. Бизни шахарда врачла жетмейдиле деп къычырадыла, кеслери уа хар жётел этгенлеринден поликлиникалагъа чабадыла неда скорыйни чакъырадыла. Врачла къалай жетерикдиле, хар бири да алай этип турса? Тюз этгенсиз бир поликлиникадан кёп ачмагъаныгъызны, ансы иш бютюн къыйын боллукъ эди – деп къошду, сагъышларындан бёлюне Исмайыл.

– Битеу айтханыгъыз тюздю, жашла, – деди мэр, – Алай адамланы айтханларында да тюз жерлери кёпдюле. Биз ачханы не кёбюрек берирге кюрешсек да, башха жумушланы тамамласакъ да, жашау багъадан-багъа болуп барады. Аны ючюн аланы да ангыларгъа керекбиз!

– Биз а ангыларгъа кюрешебиз, алай ала да бизни ангыласынла. Бизни жашауубуз да къыйынды, – деди медицина жаны бла министр.

– Хо, сора, жашла. Счётну келтирдиле, сиз къымылдамагъыз, мен тёлейме, – деди, Исмайыл, счётха къарай. Сора сейирсинип: – Ой, 50 минг сом? Аллай бир а нек? Баям, жангы жол ишлеп башларгъа тюшерик болур…