ЧамлаБиз бюгюн сизни кёнделенчи Батырбекланы Аминатны чам хапарлары бла шагъырейлендирирге сюебиз. Ала жашаудан алыннганлары себепли, бир къауумла аны жигитлеринде кеслерин танырыкъ да болурла, башхалары кюлюрле, ючюнчюлери уа - сагъышланырла. Чыбыкъ ат Кюн таякъла къая артындан аз-маз кёрюннгенлей, Майрусхан «Дубки» микрорайондагъы больницагъа тебиреди. Жууукъ юлюшю кардиологияда жатханын ол тюнене эшитгенди. Эки ауур сумканы да кетюрюп, биринчи автобус бла больницагъа жетди. «Кардиология» деген корпус къайда болгъанын билмей, ажашып, нервалары ауругъанлагъа бакъгъан корпусну аллына келди. Сорургъа да бир адам кёрмейди... Жолчукъгъа, чыбыкъ атха да минип, бир эр киши жортуп чыкъды. Майрусхан бираз абызырады, болсада: - Къор къатайым, аурууунгу алайым, кардиология къайда болур? - деп сорду. Эр киши, чапханын тохтатып: - Садись! - деп, къысха жууаплады. Майрусхан, жунчуп, сорууун биягъы къайтарды. - Садись сзади! - деп, эр киши хыны, суху къыжырыкълады. Майрусхан, бу жарлы башындан сау болмагъанын ангылады, алай, къоркъуп, ким биледи, ол таягъы бла уруп тюер, айтханын этмесем деп, эки сумкасын да эки жанына жайып, «чыбыкъ атха» минди. «Атлы» жортууун башлады. Ол «чыбыкъ атын» тюзда тюнене жауундан къалгъан кёлчюклени ортасы бла элте эди. Майрусхан, артха къалыргъа къоркъуп, аны ызындан чаба эди. Кёп да турмай, «чыбыкъ ат» «Кардиология» корпусну аллына да тохтап, Майрусханны «тюшюрюп», андан ары чабып кетди... Чарыкълары, этеклери да суу болуп, арыгъан Майрусхан узун шинтикге олтурду. Къараса - шинтикни бирси жанында бир тиширыу олтуруп, кюле. Майрусхан уялды. Сора ол тиширыугъа ишни болушун ангылатыргьа кюрешди. Ол а: - Жарсымагъыз, мен сизни бек иги ангылайма, ол «такси» биринчи рейс бла мени келтиргенди, - деди ол. Шеша нёгер Жаммот бла Къаммот шеша неёгерледиле. Нек дегенде ала бир бири бла жаланда шеша артында тюбейдиле. Хар адамны да ичгиге бир ёлчеми болады. Жаммот бла Къаммотну уа ёлчемлери былайды: аракъыны ауузларындан ары къуя, алгъадан ичгенлери уа бери чыгъа, аякълары, къоллары, башлары да бир бирини оноууна тынгыламай, кеслерича къымылдасала... Ма аллай «татлы» тенгле бир кюн биягъы тюбешдиле. Ёлчемлерине хайт деген эки шеша жетмей къалдыла. Заман кечди, къарангыды. Тенгле ол жетмеген шешаланы излерге чыкъдыла. Бир бирине таянчакъ бола, къарангы орамгъа кирдиле. Бара-барып, бир темир къабакъгъа тирелдиле. - Э-хе-хей, чыгъыгъыз! - деп къычырды Жаммот, къабакъны аягъы бла тюе. Киши жокъ... Къаммот а, хуна бла ётейим деп, къабакъны къыйырына келди, къараса - хуна уа жокъ... Къаммотну башына аман акъыл келди. (Аны Жаммотха жюрек «къыйынлыгьы» бар эди - ахыр рюмкада ол анга азыракъ къуйгъан эди...) Къаммот, къабакъны ич жаны бла барып, гитче эшигин ачып, Жаммотну жухуна жумдуругъу бла иги жетдирди. Жаммот артха тентиреди, ол къабакъны иеси ургъан сунуп, жунчуду... Къаммот а, акъырын келип, Жаммотну къатында сюелди, бир заманда да кетмегенча... Жаммот ол хыйладан бир зат сезмеди. Къаммот а, аны ангылап, дагъыда эки-юч кере алай этди. Жаммотну уа «гумхоту» кёпдю, ачытды... Сора ол былай айтды: - Къаммот, мында, нек эсе да, аракъы болмагъан сунама, кел, кетдик! Къолан Къасай бла Хажос татлы тенгледиле. Къасай тууарла багъылгъан къошда ишлейди, Хажос а элде бир ууакь жумушла бла кечинеди. Ала экиси да ныгъышда тюбешселе, алайы харх, кюлкю болуп къалады. Масхара, чам эте, ала бир бирге ал бермейдиле. Бир жол ала биягьы ныгъышда тюбешдиле. Кюле, ойнай, хапар айта келгенде, Хажосну ийнеги болмай, сютге, айраннга термилип тургъаны ачыкъланды. - Хажос, бир ящик «коньяк» да алып‚ анга кёре азыгъынг бла келсенг къошха, мен санга аллай ийнек берирме, эрттенликде бир челек сют, ингирликде бирчелек сют берген, жылдан а эки бузоу тапхан ийнек берирме, - деди Къасай анга. Ныгъыш а анга шагъат болду. Хажос бла Къасай да къол «урдула». Бир ауукъдан а Къасай къошха кетди. - Ким биледи, ол антсыз, керти да айтханыча этерми? - деп, сагъышлы болду Хажос. Кюнлени биринде ол къошха атланды, тюкеннге барып, бир затчыкъла да алып, Къасай тенгине къонакъгъа тебиреди. Къарангы болгъунчу Хажос, арыгъан да этип, къошха жетди. Къасай тенгине жарыкъ тюбеди. Айран, гыржын, эт да салды тепсиге. Хажос да артмагъындан саугъаларын чыгъарды. Столгъа алай бла эки «самопал» аракъы, бир гуппуш «Килька» банка эмда бир къаты ётмек чыкъдыла. Къасай ол саугъаланы кёргенде, артыкъ онгсунмады, алай халин билдирмеди. Ашап, ичип, солугъандан сора, Хажос артха тебиреди. - Тохта, досум, мен санга берирге айтхан ийнекни сюрюп келейим, - деп Къасай кьошдан чыкъды. Бир кесекден ол къош аллына къызыл-къолан ийнекни сюрюп келди. Аллай ийнекни хазна киши кёрген болмаз. Хажосну аллында сюеле эди бир узунаякъ, узунбел, быдыры да аркъасына жабышып, желини уа эки бут ортасында эсленнген да этмеген хайыуан. Хажосну бетинде арсарлыкъны эслеп, Къасай аны жапсарыргъа ашыкъды: - Э-э-э, сен сыфатына къарама, къолунг арыр, саууп башласанг, асыры сютлюден! Не этерик эди Хажос, Къоланны башына да жип тагъып, элге тебиреди. Къолан а сютлю ийнекге ушамайды, чаришге барлыкъгъа ушайды. Жюрюшю уа, жюрюшю? Тюзда тепсеп баргъанча, башы бир жанына барса, арт жаны бирси жанына кете эди. Не болса да, ала юйге жыйылдыла. Ол кюнден башлап аны да, битеу кьоншу тийрени да тынчлыгъы къуруду. Къолан асыры хыличиден, не хуна, не чалы, не къабакъ къоймай, ууатып, сындырып, юйге дери кирип, халкъгъа таурух болуп чыкъды. Экеулен бир бирге аман айтыр орнуна: «Хажосну ийнегича», - деп, бедиш эте эдиле.
Поделиться:
Читать также:
09.11.2026 - 07:55 →
Эшикде жауун жауа эди
02.11.2026 - 12:40 →
Энди ол аны атын айтмайды»
31.10.2026 - 12:16 →
«Сурат кюзгюдю, хар къарагъан энчи бир магъана табарыкъды»
31.10.2026 - 10:15 →
ФАХМУСУ БЛА ЭСДЕ КЪАЛГЪАНДЫ
30.10.2026 - 13:12 →
Сюймеклик эм къадар
| ||



