Сагъыш этдирген сёзле

Локияланы Жаухар редакциягъа жаза туруучуду. Ол бу жол да бир эсгериуню жазып жибергенди да, аны басмалайбыз.

Бир жол биргебизге ишлеген филология илмуланы доктору Мусукланы Абдул-Керимни жашы Борисге къонакъгъа келген эдик. Аны анасы Мусукланы Разият (Бёзюланы Таубийни къызы) жыл саны 90-дан атлагъан тиширыу бизге жарыкъ тюбеди. Кире баргъанлай, ол мени къучакълап, кесине къыса, аз тырманчыкъ да этди: «Ай къыз, алтыным, сен баш иенг болгъан тиширыуса, башынгда жаулугъунг нек жокъду?.. Эрге баргъан тиширыу, жаулугъун тешсе, аны некяхы бузулады. Мен бир заманда да Мариямгъа (къызыма) жаулугъун тешерге эркин этмегенме», - деди.

Амманы сёзлерин кесимча оюмларгъа кюрешдим. Ол кюн амма бизге кёп сейир хапар айтды, ариу алгъышла этип ашырды. Биз аны арбазындан чыгъа туруп, ол мени къаты къучакълап: «Биринчи насып - дин саулукъ, экинчи насып - акъ жаулукъ! Аллах эки насыпдан да бирча юлюшлю этсин!

Тиширыу насыбынг ёлчемсиз болсун! Акъ жалгъасын! Кесинг сюйгенча ариу жашау Аллах берсин! Кесинге, юйюрюнге насыпха жаша! Акъ жолунг ачылсын!» – деди.

Андан бери бир ненча жыл озгъанды, амма да дуниясын алышханды. Мен а, бюгюн аны сёзлерин эсгере, магъаналарына тюшюне, буруннгулула тиширыуну намысына, насыбына, юйюр жашау къураууна къаллай магъана бергенлерин теренден оюмлай, Аллах барыбызгъа да насып жолда таукел жюрюрге буюрсун дейме.