Кёлюбюзден, кёзюбюзден да кетмейдиле

Эки минг онбиринчи жылда, жай кюнлени биринде, «Заман» газетде ишлегенлени къаууму  Акъ-Сууда Хари черекни жагъасында, жашил талада солугъан эдик. Жерк тереклени салкъынында, ариу къыртишде олтуруп. 
Таула бийигинден келген сууну тамычылары асыры тазадан, кюн таякъларындан накъут-налмасча, кёз къамата жылтырай эдиле. Ол кюн алайда ариу алгъышла айтылгъандыла, миллетге, дуниягъа да тынчлыкъ-ырахатлыкъ тежелгенди. Шишлик биширип,  харбыз да  ашагъан эдик, жырла, назмула да эшитилгендиле.  Адамланы кёллери алай кётюрюлюп эди! 
Бир бирге уа аллай бир жарыкълыкъ, кёп жылланы бирге ишлеп, хар кюнден бир бирни кёрюп тургъанча угъай, татлы тенгле эрттеден бери кёрюшмей, тансыкъларын алгъан сунарса. Барысындан да бек бу суратдагъы эки эр кишиге эс бурурчады.  Жамауат быланы иги таныйды: Хучиналаны Аныуар бла Токумаланы Хусейн. Экисини да ёз тилибизде чыкъгъан газетибизде ишлеген жыл санларын бирге къошсанг, сау ёмюр болгъан инсанла. 
Тау жайлыкъладан тюзде сабанлагъа дери республиканы тийресинде, эл-журт айтмасакъ окъуна, мал къош окъуна къалмагъанды ала жетмей. Жаз башында жер сюргенлеге, мирзеу салгъанлагъа баргъандыла. Жайда мал аш хазырлагъанлада болгъандыла. Кюзде тирлик оргъанланы юслеринден билдиргендиле. Къышда колхоз фермалада къонакъда эдиле. Ненча ахшы ишчилени юслеринден жазып, белгили этген болурла.  Ненча адамны къууандыргъандыла. Санап саны да болмаз.
Адамлыкъларыны юслеринден айтсанг а! Ала бизден абадан болгъанлыкъгъа, тюз кесибиз бла тенглерибизгеча Хусейнге - Хускин, Аныуаргъа уа – Аниу деп эркелетип сёлешгенбиз. Алай айтханыбызгъа ала артыкъ да бек къууана эдиле.
Экиси да, бир бири къатларында олтуруп, кёп хапар айтхан эдиле ол кюн. Азияны да сагъынып, андан къайтхан биринчи жылланы да. Биргелерине ишлеген жашланы, къызланы да эсгерип, чам, лакъырда да эте эдиле. 
Биз а жанындан къарап къууанып турдукъ алагъа. Солугъанладан бири фотограф  эди. Бу суратны ол алдырды - эки огъурлу адамны жашау жолларыны бир такъыйкъаларын. Аланы ариу, жарыкъ сыфатлары эсде къалырча этгенди ол. 
Заман терк озду. Кюн да кёк бийигинде жумушун тамамлап, ахыр къарамы бла акъ булутланы къызарта, тауланы ары жанына кетди. Биз да, жай кюн Акъ-Суу тийресинде солугъаныбыздан уллу зауукълукъ алып, ызыбызгъа тебиреген эдик.  
Къадар алай болур эди, ол кюнден сора бираздан, тенгни, жууукъну жарсыта, Хусейн кетди дуниядан. Бир талай жылдан а – Аныуар да. Аланы танып, алагъа жарсымагъан къалмагъанды.
Акъылыбыз бла ангылайбыз аланы арабызда болмагъанларын, алай ийнаналмайбыз. Энтта да эшикни ачып, салам берип, кирип келлик сунуп турабыз. 
Кёзден кетген кёлден да кетеди, дейдиле. Алай Аныуарча, Хусейнча жашла аланы таныгъанланы эслеринде ёмюрге къаллыкъдыла. 

 

Османланы Хыйса.

Свежие номера газет Заман